Φθάνει στην μικρή εξοχική έπαυλη. Πρώτη φορά έρχεται εδώ. Περπατούσε σχεδόν μία ώρα. Κάνει ζέστη. Κρατάει ένα μικρό καλάθι. Το είχε σκεπάσει με λουλουδάτο ύφασμα. Στο καλάθι είναι όλα τα σύνεργά της. Μπαίνει στον κήπο της έπαυλης. Διασχίζει τον κεντρικό διάδρομο. Φτάνει στη μαρμάρινη σκάλα. Ανεβαίνει. Η Κυρία Χλιδή την έχει καλέσει για να της διορθώσει την γαλάζια μεταξωτή κορδέλα στην λευκή, μεταξωτή μπλούζα της. Στην είσοδο της έπαυλης την περιμένει μία απο τις  υπηρέτριες της κυρίας Χλιδής. Την έχει δει να διασχίζει τον κεντρικό διάδρομο. Η μοδίστρα μπαίνει και στέκεται εκεί.

«Θα περιμένετε παρακαλώ λίγο, θα σας αναγγείλω αμέσως.» Την αφήνει και με γρήγορα βήματα χάνεται μέσα στην έπαυλη.

«Πώς θα ζητήσω κάτι τόσο σημαντικό για τη ζωή μου. Αν το κάνω τώρα, στην αρχή ίσως η Κυρία Χλιδή θυμώσει και με διώξει. Πρώτη φορά με βλέπει. Έτσι θα χάσω το μεροκάματό μου. Θα είναι καλύτερα να το κάνω μετά στο τέλος ή κατά την διάρκεια της πρόβας. Αν αρχίσω να εργάζομαι δεν θα μ’ αφήσει  να φύγω χωρίς να τελειώσω. Εξ άλλου με χρειάζεται.Αυτή μου ζήτησε να έρθω σήμερα. Θα πρέπει να της πω όλη την αλήθεια. Αναρωτιέμαι αν η Κυρία Χλιδή μου επιτρέψει να μιλήσω μέχρι να της πω όλη την ιστορία μου. Πώς όμως θα τολμήσω να της ζητήσω μια τόσο μεγάλη χάρη;»

Για λίγο σκέπτεται να φύγει. Να τρέξει μέχρι τον κήπο, να βγει έξω, να εξαφανιστεί.

«Αν φύγω, θα βρει μιαν άλλη μοδίστρα η Κυρία Χλιδή. Τόσες εχει στην πόλη μας. Σίγουρα όμως θα ξέρει πως είμαι η καλύτερη. Όλες σχεδόν οι κυρίες στον κύκλο της Κυρίας Χλιδής, είναι πελάτισσές μου. Από αυτές ίσως να πήρε συστάσεις. Έτσι θα με ανακάλυψε.»

Κοιτάζει γύρω της. Μόνη της ακόμα.  Ακούει φωνές.

«Θα είναι η Κυρία Χλιδή αυτή που φωνάζει. Δεν θα της πώ τίποτα στην αρχή. Θα προχωρήσω την δουλειά. Θα δω εν τω μεταξύ τι άνθρωπος είναι αυτή η κυρία. Θα προσπαθήσω να διαβάσω το πρόσωπο της. Από τα λόγια και τον τόνο της φωνής της ίσως να καταλάβω κάτι γι αυτήν. Γνωρίζω τον κόσμο της Κυρίας Χλιδής. Είναι γεμάτος, πλούσιος, κενός, άχρωμος, βουβός.»

Κοιτάζει ξανά ερευνητικά γύρω της.

« Η ιστορία μου μπορεί να είναι μεγάλο πρόβλημα για εμένα. Αλλά όταν φθάσει στα αυτιά της, θα της φανεί περίεργη.Ισως στην αρχή διασκεδαστική, σαν παραμύθι. Δεν έχουν την ατυχία να περνούν τέτοιες δυσκολίες η Κυρία Χλιδή και οι άλλες πελάτισσές μου. Μπορεί όμως και να συγκινηθεί. Η δυστυχία μου να την αγγίξει, να σκύψει πάνω στο πρόβλημα μου. Στο κάτω κάτω για την Κυρία Χλιδή θα γίνει μια ακόμα ευκαιρία  για φιλανθρωπία.»

Η μοδίστρα ξέρει πολύ καλά απο τις άλλες πελάτισσες της, πως απόψε μάλιστα θα πάει σε ένα τέτοιο φιλανθρωπικό χορό η κυρία Χλιδή.

«Εχω ακούσει τις άλλες, να διηγούνται ιστορίες ανθρώπων από την πόλη μας. Και αυτοί είχαν παρόμοιο ή άλλο πρόβλημα. Φαίνεται πως το να μιλούν για εμάς και τις δυσκολίες μας, όλες οι κυρίες, σαν την κυρία Χλιδή, δίνουν ένα νόημα στην ζωή τους. Όποιες από αυτές μάλιστα προχωρούν σε πράξεις πραγματικής φιλανθρωπίας, τότε αποκτούν ακόμα μεγαλύτερο κύρος. Μετά όλοι μιλούν με σεβασμό για αυτές».

Η μοδίστρα παρέμενε ακόμα μόνη της. Εγυρε το κεφάλι της και κοίταξε στο βάθος εκεί που εξαφανίστηκε η υπηρέτρια .

«Εχει περάσει λίγη ώρα αλλά σαν αιώνας μου φαίνεται. Κανείς ακόμα δεν μου είπε να περάσω μέσα.Να κλείσει αυτή η πόρτα πίσω μου. Αυτό θα σημαίνει κάτι.ΜΑ που εξαφανίστηκε αυτή η υπηρέτρια!» Ξαφνικά ακούστηκαν ομιλίες απο το βάθος.

«Μάλιστα Κυρία, αμέσως. Μάλιστα κυρία, κατάλαβα. Μάλιστα κυρία». Η φωνή της υπηρέτριας ήταν τρομαγμένη αλλά και σταθερή.

«Μπορεί σήμερα να μην είχε καλή διάθεση η κυρία Χλιδή και να αποφάσισε να στείλει την υπηρέτρια να μου πει να φύγω και να έρθω άλλη μέρα. Ίσως όμως να μην είναι έτσι τα πράγματα. Απλώς να εχω καταλάβει λάθος τα μηνύματα που λαμβάνω»

«Ένα βήμα μπροστά θα μου δώσει ώθηση και δυναμική.»

Έκανε ένα βήμα μπροστά μέσα στην είσοδο. «Είμαι ένα ακόμα βήμα μέσα». Η είσοδος ήταν ακόμα ανοιχτή. Μετά εκλεισε τα μάτια της και έμεινε ακίνητη.

«Θα οραματιστώ την εξέλιξη και το αποτέλεσμα όπως ακριβώς τα θέλω».

Όταν τα άνοιξε βρέθηκε μπροστά στην Κυρία Χλιδή.Την παρατηρούσε με αυστηρό ύφος. Η υπηρέτρια, της έκανε νόημα να την ακολουθήσει. Οι δυο γυναίκες με μικρά βήματα ακολούθησαν την εντυπωσιακή Κυρία που περπατούσε μπροστά τους, αργά νωχελικά, με χάρη, προς το βάθος ενός φωτεινού δωματίου με παράθυρα στον κήπο. Η μοδίστρα για λίγο κοντοστάθηκε.

«Είμαι ήδη μέσα, συνάντησα την κυρία, την ακολουθώ. Έχω ήδη προχωρήσει, ενώ πριν λίγο στεκόμουν ακόμα μπροστά στην πόρτα. Τα πράγματα εξελίσσονται. Σε λίγο θα μου μιλήσει, θα την ακούσω, θα της μιλήσω.»

Η υπηρέτρια της χαμογέλασε και βγήκε απο το δωμάτιο.Την άφησε μόνη της με την Κυρία Χλιδή.

«Τελικά μπορεί να είναι πιο απλά τα πράγματα. Να έχω φοβηθεί περισσότερο από όσο πρέπει ή χωρίς κανένα λόγο»

Έσφιξε το καλάθι της με αυτοπεποίθηση.Σήκωσε το κεφάλι της έτσι όπως το είχε σηκωμένο και η κυρία Χλιδή. Φόρεσε στα χείλη της ένα ζεστό χαμόγελο όπως έκανε κάθε φορά που τέλειωνε με κάθε πελάτισσά της και την συνόδευε στην έξοδο δίνοντας της μια καλή αμοιβή.

«Έτσι θα γίνει και τώρα αλλά πρέπει ταυτόχρονα να της ζητήσω να με βοηθήσει να βγω και από αυτό το αδιέξοδο.

Comments

comments

Αννα Μαρία Γραμμένου
Η Αννα Μαρία Γ.Γραμμένου, γεννήθηκε και κατοικεί στην Καλλιθέα Αθηνών. Έχει ρίζες στην Κέρκυρα και τον Πόντο. Σπούδασε ξενοδοχειακά και με υποτροφίες συνέχισε τις σπουδές στην Ελβετία και Γαλλία. Διαβάστε Περισσότερα.