Αναγκάστηκε να προδώσει την περηφάνια της και να ζητήσει τον αριθμό απ’ την φίλη της. Τόσο καιρό την κορόιδευε. Τώρα καθόταν η ίδια απέναντι στο μέντιουμ με τις παλάμες της ανοιχτές.

-Θέλω να ξέρω για το παιδί που μ’ ενδιαφέρει.

Το μέντιουμ τίναξε την βαμμένη ξανθιά φράντζα που κάλυπτε το ένα της μάτι, τύλιξε ένα τσιγάρο, το έπαιξε ανάμεσα στα δάχτυλα με τα μακριά κόκκινα νύχια, το άναψε κι έπειτα από μια μεγάλη ρουφηξιά απάντησε.

-Δύσκολα τα πράματα, μάτια μου. Υπάρχει εμπόδιο, πρόσωπο απ’ το παρελθόν.

-Όντως… Μπορεί να γίνει κάτι;

-Θα σου πω. Υπάρχει διαδικασία. Αν την κάνεις ακριβώς όπως σου υποδείξω, όλα θα πάνε καλά και στο τέλος αυτό που επιθυμείς θα γίνει.

-Θα κάνω ότι μου πείτε, κυρία Ασημίνα.

-Βλέπεις αυτά τα ειδικά καρβουνάκια; Πρέπει να τα καις, να καπνίζεις καθημερινά. Καν’ το αυτό και σε τρία τέρμινα θα ’ναι κοντά σου.

-Τρία;

-Το χρονικό διάστημα που απαιτείται μέχρι να έρθει κοντά σου. Δεν μπορώ να προσδιορίσω αν είναι μέρες, εβδομάδες. Εύχομαι μόνο να μην είναι μήνες… Αλλά με τη διαδικασία που σου εξήγησα, αν την κάνεις σωστά, θα έρθει κοντά σου πιο σύντομα.

-Πόσο κάνουν;

-Εκατόν είκοσι το σακουλάκι.

-Πολλά δεν είναι;

-Τον άντρα που είπες τον θέλεις πολύ;

-Αλλιώς δεν θα ’μουνα εδώ.

-Τότε παρ’ τα και ν’ ακολουθείς τη διαδικασία ακριβώς όπως σου είπα. Η κυρά Ασημίνα ποτέ δεν πέφτει έξω. Και μόλις γίνει κάτι να ’ρθεις αμέσως πίσω να το ενισχύσουμε.

Τρεισήμισι εβδομάδες αργότερα, η κοπέλα είναι και πάλι στο σαλόνι του μέντιουμ. Δίνει τις παλάμες της προτού τις ζητήσει η κυρία Ασημίνα που δεν είχε ακόμη καθίσει καλά στη θέση της.

-Ακολούθησες τη διαδικασία ακριβώς όπως σου είπα;

-Ναι. Κάπνιζα καθημερινά τα καρβουνάκια. Και περάσαμε μαζί ένα ονειρεμένο βράδυ.

-Και;

-Μόνο αυτό προς το παρόν.

-Πόσες φορές την ημέρα κάπνιζες;

-Μία φορά.

-Α, όχι. Πρέπει να καπνίζεις συχνότερα!

-Δηλαδή; Δύο φορές;

-Πρέπει να καπνίζεις πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

-Θα χρειαστώ κι άλλα κάρβουνα!

-Σου ’χω δω τα καλύτερα. Φρέσκα. Θα χρειαστείς ένα σακουλάκι τη βδομάδα. Αλλά αν θες πάρε τέσσερα. Έτσι σε καλύπτω για ένα μήνα. Να μην ξανάρχεσαι.

Η κοπέλα, χωρίς να καθυστερεί, έβγαλε τέσσερα πράσινα και τέσσερα μπλε χαρτονομίσματα.

-Και να ντύνεσαι όσο πιο θηλυκά γίνεται για ν’ ανοίξει το τσάκρα των γεννητικών οργάνων. Θα θέλει να ’ρχεται συνέχεια κοντά σου, να τον ξεμυαλίσεις. Τότε θ’ ανοίξει και το τσάκρα της καρδιάς. Θα δεθεί και συναισθηματικά.

-Τι εννοείτε να ντύνομαι «θηλυκά»;

-Γυναίκα είσαι μάτια μου, ξέρεις εσύ τα κόλπα. Κοντές στενές φούστες, χαμηλό μπούστο… Και νάζι.

-Κατάλαβα.

-Καν’ τα αυτά κι αυτό το περιθώριο των τριών μηνών, μέχρι το μήνα Μάρτη, βλέπω πολλά κρεβάτια. Είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό αυτό το διάστημα. Πρόσεξε! Μην τ’ αφήσεις!

Τέλη Μαρτίου, η κοπέλα επισκέπτεται και πάλι το μέντιουμ. Κάθεται στην άκρη της καρέκλας. Στηρίζεται η μισή σχεδόν πάνω στο τραπέζι.

-Τι έχουμε σήμερα;

-Κυρία Ασημίνα μου, ακριβώς όπως το είπατε. Πολλά κρεβάτια!

-Η κυρία Ασημίνα ποτέ δεν πέφτει έξω.

-Τώρα θέλω ενισχύσεις. Κι άλλα κάρβουνα. Όσα πιο πολλά γίνεται.

-Θα σου δώσω γι’ άλλους τρεις μήνες.

Για τους επόμενους είκοσι έξι μήνες η κοπέλα επισκέπτεται το μέντιουμ, παίρνει κάρβουνα, επιστρέφει με νεότερες λεπτομέρειες, κι επιζητάει καινούριες για ενίσχυση των αποτελεσμάτων. Μια μέρα πάει χωρίς να βγάλει απ’ τη τσάντα της το σημειωματάριο όπως συνήθιζε στις τελευταίες συναντήσεις.

-Κυρία Ασημίνα, δεν καταλαβαίνω. Θέλει να με βλέπει αλλά το ερχόμενο Σάββατο αρραβωνιάζεται την άλλη.

-Συμφέρον μάτια μου. Σκέτο συμφέρον. Είναι θέμα με περιουσιακά. Είναι προσωρινό.

-Πράγματι, είχε πει πως οι γονείς του θα του έγραφαν τα οικόπεδα στην Τιθορέα, μόνο αν την έπαιρνε.

-Κοίτα να δεις τι θα κάνεις. Υπάρχει μια ειδική σκόνη. Καινούριο προϊόν. Μόλις το παρέλαβα απ’ το δάσκαλό μου. Μέγας. Σαράντα χρόνια εμπειρία. Πρέπει να πασπαλίζεις τα καρβουνάκια μ’ αυτή προτού τ’ ανάψεις. Επίσης, άκουσε καλά αυτό που θα σου πω, πρέπει να μαζέψεις σπέρμα του.

-Σπέρμα!

-Ναι, μάτια μου. Και να τ’ αποξηράνεις.

-Μα πως θα το πάρω!

-Μάτια μου, έξυπνη είσαι. Τρόπο θα βρεις.

-Και να το κάνω τι;

-Να τ’ αποξηράνεις. Να τ’ ανακατέψεις μέσα σε λίπασμα και να φυτέψεις μ’ αυτό ένα λουλούδι. Αν το λουλούδι ανθίσει είναι καλό σημάδι.

Στα πέντε χρόνια απ’ την πρώτη επίσκεψη της, η κοπέλα φάνηκε και πάλι στην πόρτα του μέντιουμ μισή ώρα νωρίτερα απ’ το προγραμματισμένο ραντεβού. Το μέντιουμ έφθασε μετά από είκοσι λεπτά με σακούλες της υπεραγοράς, χωρίς τα extension, τα μακριά κόκκινα μαλλιά και χωρίς το eye liner που φόραγε συνήθως στα ραντεβού. Φορούσε όμως ένα απ’ τα συνηθισμένα της κολάν, το λεοπαρδαλέ. Το τραβεστί-μέντιουμ αντίκρισε την κοπέλα που περίμενε στα σκαλιά, το δεξί του φρύδι ανασηκώθηκε και το στόμα του στράβωσε ελαφρά.

Το μέντιουμ

-Κυρία Ασημίνα! είπε με τόνο ικετευτικό. Η γυναίκα του είναι έγκυος!

-Έγκυος; Απάντησε το μέντιουμ, μ’ έκπληξη στον τόνο της φωνής του και την έκφραση του προσώπου του αναλλοίωτη.

-Το καλοκαίρι παντρευτήκανε!

-Μα αυτό δεν μου το ’πες!

-Αφού εσείς μου είπατε πως είναι απλό συμφέρον κι ότι βλέπατε σίγουρο χωρισμό.

-Μάτια μου αυτό με την εγκυμοσύνη είναι πολύ σημαντική λεπτομέρεια. Αλλάζει το πράμα!

-Τι εννοείται αλλάζει; Κυρία Ασημίνα μου, έπιασα τα σαράντα. Σε λίγο τελειώνουν οι πιθανότητες μου ν’ αποκτήσω παιδί.

-Παράτα τα. Τελείωσαν οι πιθανότητες. Άμα δεν έγινε κάτι μέχρι τώρα δεν πρόκειται να γίνει από ’δω και πέρα. Πέρασε το ευνοϊκό διάστημα…  Άλλωστε σου το ’χα πει. Αν κάτι πήγαινε στραβά…

-Μα κυρία Ασημίνα μου, εδώ και πέντε χρόνια δουλεύουμε μαζί. Έκανα όλα όσα μου είπατε, έκαιγα τα κάρβουνα, τα πασπάλιζα με σκόνη και τα ’καιγα. Μάζεψα το σπέρμα απ’ το προφυλακτικό στο σκουπιδοτενεκέ, το φύτεψα μαζί με βολβό ζουμπουλιού κι αυτό φύτρωσε κι επέζησε. Έπειτα δέχθηκα και του κάναμε και την υποβολή που είπατε πως σίγουρα θα δούλευε. Σαράντα υποβολές του κάναμε από διακόσια ευρώ η κάθε μία κι εσείς μου λέγατε πως βλέπατε το μυαλό του και πως τσιμπούσε στο μήνυμα που του στέλνατε να προτιμήσει εμένα αντί για την άλλη. Έδιωξα την κολλητή μου επειδή μου ’πατε πως ήταν αρνητική ενέργεια. Απομακρύνθηκα κι απ’ τους γονείς μου που πίεζαν για να γνωρίσω άλλους άντρες επειδή εσείς επιμένατε ότι μ’ επηρεάζουν ασυνείδητα.

-Μάτια μου…

-Δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα, ας πούμε να χάσει το παιδί η γυναίκα του;

-Μάτια μου…

-Ή να χωρίσουνε αργότερα;

-Μάτια μου…

-Σας παρακαλώ, σας ικετεύω πείτε μου οτιδήποτε καινούριο που θα μπορούσαμε να δοκιμάσουμε. Είμαι διατεθειμένη να δοκιμάσω οτιδήποτε, να πληρώσω για οτιδήποτε,  ακόμη και για τους αποξηραμένους όρχεις ταύρου και να κοιμάμαι μ’ αυτούς κάτω απ’ το μαξιλάρι μου, όπως μου προτείνατε πέρυσι κι εγώ τ’ απέρριψα…

-Μάτια μου! Κοιτάξου σ’ έναν καθρέφτη να δεις πώς έχεις καταντήσει για έναν άντρα.

Comments

comments