-Καλημέρα Σωκράτη, φίλε μου.

-Καλημέρα, πρωινός – πρωινός  βλέπω σήμερα.

-Ναι, είχε ζέστη στο σπίτι. Ξύπνησα νωρίς και είπα δεν πάω πρώτος να πιάσω θέση στο παγκάκι μας;

-Αλλά, σε πρόλαβα! Έλα κάθισε Έκτορα.

– Καλά έκανες. Τι διαβάζεις Σωκράτη;

-Ένα παραμύθι…

-Παραμύθι; Διήγημα, ή ένα μυθιστόρημα να λες καλύτερα. Στην ηλικία μας, Σωκράτη, δεν μπορεί να διαβάζουμε ακόμα παραμύθια! Εκτός και αν κάνεις δοκιμές αφήγησης για τα εγγόνια σου..

-Μακάρι να είχα εγγόνια, αλλά ξέρεις; περιμένω σύντομα το πρώτο…

-Με το καλό παππού!

-…Ευχαριστώ, αλλά γιατί όχι παραμύθια; Διαβάζω τα πάντα Έκτορα. Τα παραμύθια, αν θέλεις να ξέρεις είναι πρόγονοι του διηγήματος και του μυθιστορήματος.

-Ε! όχι και διήγημα το παραμύθι! Να μου πεις για ένα βιβλίο, ένα λογοτεχνικό έργο, ένα μυθιστόρημα, να πω «κάτι σοβαρό διαβάζει ο φίλος μου ο Σωκράτης».

-Και όμως κάνεις λάθος. Ίσως ένα παραμύθι να είναι μια ακατέργαστη ιστορία, αλλά δεν στερείται πλοκής, αφήγησης, πρωταγωνιστών και αποτελέσματος.

-Έλα, υπερβάλεις, μην τα ισοπεδώνουμε όλα!

-Έκτορα κάνεις λάθος. Κάθε άλλο φίλε μου. Σ’ένα διήγημα, ή ένα μυθιστόρημα δεν υπάρχει πλοκή; Κωμική ή τραγική, ρομαντική ή σατιρική;

-Ε! Ναι, και λοιπόν;

-Το μέγεθος, κατά τον Αριστοτέλη, είναι αυτό που τα κάνει να διαφέρουν. Ακόμα και η Βίβλος είναι ένα είδος αφηγήματος, πεζό ή ποιητικό. Μάλιστα από τα αρχαιότερα και πλέον διαδεδομένα λογοτεχνικά είδη. Για παράδειγμα, σκέψου μια παραβολή της Καινής Διαθήκης ή ένα μύθο του Αισώπου!

-Μα για το παραμύθι μιλάμε τώρα Σωκράτη…

-Και το παραμύθι, ένα σύντομο αφήγημα είναι με έναν ή περισσότερους χαρακτήρες και διήγηση μιας σειράς ιστοριών. Δες, ο Αίσωπος στους μύθους του τι κάνει;

-Για πες μου εσύ, παραμυθά και πολυδιαβασμένε φίλε…

-Εστιάζει το ενδιαφέρον της ιστορίας στην εξελικτική πορεία και τα αποτελέσματα των γεγονότων. Σε αντίθεση με τις ιστορίες χαρακτήρων, που εστιάζουν στην διανοητική κατάσταση και τα κίνητρα, ή στα ψυχολογικά και ηθικά στοιχεία των πρωταγωνιστών…

-Μα πού βρήκες τόση σκέψη και ανάλυση πρωί πρωί καλοκαιριάτικα; Είπαμε να το συζητήσουμε το όλο θέμα αλλά μ’ έχεις μπερδέψει με τόση φιλοσοφία… Σωκράτη μου!

-…Ένας που γράφει διηγήματα συχνά αρχίζει την ιστορία του κοντά στην κορύφωση ή και στα πρόθυρά της…

-Σταμάτα, κατάλαβα ή δεν κατάλαβα με έπεισες επιστήμονα! Το παραμύθι σου είναι ένα λογοτεχνικό έργο! Και …

-….Και η λιτότητα της αφήγησης κάνει πιο ορατή τις περισσότερες φορές, την ικανότητα και μαεστρία του συγγραφέα ενός διηγήματος. Με λίγες προτάσεις η πλοκή ξεκαθαρίζει την λύση γρήγορα και το κεντρικό επεισόδιο επιλέγεται με τρόπο που να προβάλει στοιχεία της ζωής και του χαρακτήρα του πρωταγωνιστή. Για την εξέλιξη της πλοκής, οι λεπτομέρειες σχεδιάζονται έτσι ώστε να έχουν την μεγαλύτερη δυνατή βαρύτητα…

-Όλες αυτές οι επιστημονικές αναλύσεις σου! Είσαι καταπληκτικός, όλο κάτι μαθαίνω από εσένα στα γεράματα μου. Όσο μιλάς και μου αναλύεις τα πράγματα φίλε μου τόσο περισσότερο με μπερδεύεις. Κλείσε το βιβλίο σου με το παραμύθι και πάμε να περπατήσουμε λίγο. Στην ηλικία μας πρέπει να μιλάμε για μεγάλα θέματα. Την πολιτική, την οικονομία, άντε ακόμα και για τα παραμύθια, αλλά με απλά λόγια. Προπάντων όμως να περπατάμε λίγο. Σήκω λοιπόν! Πάμε έναν περίπατο πριν…

-Έχεις διαβάσει Άλαν Πόε;

– Άντε πάλι! Ποιος είναι αυτός;

-Θεωρείται από ορισμένους ο πρώτος που ανήγαγε το διήγημα σε καθιερωμένο λογοτεχνικό είδος. Ήταν ο πρώτος κριτικός του διηγήματος…

-Τι σύμπτωση! Και εγώ Κρητικός είμαι! Από τα Χανιά και ο πρώτος σε συλλογή με μαντινάδες. Πάμε και θα σου απαγγείλω μερικές από αυτές, πριν μας πιάσει η ζέστη. Α!! και να μην ξεχάσω αύριο να σου φέρω λίγη τσικουδιά να σε συντροφεύει με τα παραμύθια σου.

Comments

comments

Αννα Μαρία Γραμμένου
Η Αννα Μαρία Γ.Γραμμένου, γεννήθηκε και κατοικεί στην Καλλιθέα Αθηνών. Έχει ρίζες στην Κέρκυρα και τον Πόντο. Σπούδασε ξενοδοχειακά και με υποτροφίες συνέχισε τις σπουδές στην Ελβετία και Γαλλία. Διαβάστε Περισσότερα.