Από τις αρχές Μαρτίου βρισκόμαστε σε μια πρωτόγνωρη για όλους μας κατάσταση. Η κοινωνική μας ζωή περιορίζεται στο να λέμε καλημέρα στο γείτονα από μακριά, αν τον δούμε να κλαδεύει τα φυτά του ή να καθαρίζει την αυλή του, στο να μιλάμε στην οικογένεια και τους φίλους μας μέσα από μία ηλεκτρονική οθόνη και να ονειρευόμαστε τη μέρα που θα είμαστε όλοι μαζί κοντά στη παραλία. Κάποιοι από εμάς δεν δουλεύουν ενώ άλλοι δουλεύουν από το σπίτι. Δεν ακολουθούμε τη ρουτίνα μας και όλα αυτά σε αρκετούς από εμάς μπορεί να δημιουργούν άγχος, θλίψη και αγωνία ενώ σε άλλους μπορεί να λειτουργεί ως ανάπαυλα από τους τρελούς ρυθμούς της καθημερινότητας.

Μια επιπλέον σημαντική αλλαγή, τα παιδιά μας δεν πάνε σχολείο. Αυτό θα πει ότι μένουν σπίτι μαζί μας (για όσους από εμάς εργαζόμαστε από σπίτι). Κι εδώ ξεκινάει ο πόλεμος… Για κάποιο λόγο, τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και οι ειδικοί που τα διαχειρίζονται θεωρούν από τη μία ότι τα παιδιά μας είναι ένα βάρος για εμάς, πως δεν τα θέλουμε στο σπίτι, πως προσπαθούμε να τα ξεφωρτοθούμε και πως μας κουράζουν. Από την άλλη, θεωρούν ότι πρέπει να βρούμε ευφάνταστους τρόπους να τα απασχολήσουμε, ιδιαίτερα τα μικρότερα. Ο καθένας μας πρέπει να έχει στο σπίτι του όλη τη γκάμα χαρτικών, ειδικές κόλλες για κολλητική, χρωματιστά μολύβια,  πλαστελίνες, ψεύτικα ματάκια και ότι άλλο μπορεί να βάλει κάποιος στο μυαλό του. Προσπαθείς να χαλαρώσεις για λίγο σερφάροντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το μόνο που μπορείς να δεις είναι αναρτήσεις για το πώς να κρατήσεις τα παιδιά σου απασχολημένα και με τρόπο δημιουργικό.

Κάτι τέτοιο μπορεί να δημιουργεί περαιτέρω άγχος στους γονείς, αφού πέρα από το στρες που ήδη αντιμετωπίζουμε για την παρούσα οικονομική κατάσταση, το θέμα ασφάλειας της καλής υγείας, την έλλειψη υποστήριξης και την απόσταση από την ευρύτερη οικογένειά, υπάρχει αυξημένη πίεση για να σκεφτόμαστε συνεχώς τρόπους να κρατάμε το παιδί απασχολημένο αλλιώς υπονοείται ότι θα είναι δυστυχισμένο. Και τρέχουμε να δημιουργήσουμε παιχνίδια, κατασκευές, να κατεβάσουμε σχολικές ασκήσεις μήπως και ξεχάσουν την ύλη που διδάχθηκαν, να παραγγείλουμε καινούρια παιχνίδια διαδικτιακά ώστε να μην τους προκληθεί καταστροφική αρνητική ψυχολογία.

Ως ψυχολόγος εξειδικευμένη στην παιδοψυχολογία και εκπαιδευτική ψυχολογία που εργάζεται με παιδιά αλλά και ως μητέρα ενός αγοριού θα ήθελα να σας καθησυχάσω. Γονείς χαλαρώστε! Είναι αποδεδειγμένο ότι τα παιδιά μας δεν χρειάζονται συνεχώς δομημένες δραστηριότητες για να αναπτύξουν τις γνώσεις τους. Μάλιστα, κερδίζουν περισσότερα από την απλή καθημερινή συνύπαρξη και τριβή με ενήλικες και συνομηλίκους.

Τα παιδιά είναι ικανά:

  • Μέσα από το παιχνίδι να μαθαίνουν σωστούς ή και όχι τόσο αποτελεσματικούς τρόπους επικοινωνίας. Να ξεχωρίζουν με ποιο τρόπο μπορούν να παίξουν σωστά, να ακολουθήσουν κανόνες, να περιμένουν τη σειρά τους, να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.
  • Να αναπτύσσουν τη κριτική τους σκέψη και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων.
  • Με ένα περίπατο στη γειτονιά, μπορούν εξερευνώντας το χώμα, τα λουλούδια, τη φύση να τους δημιουργούνται απορίες για τα πουλιά και τα ζουζούνια που βλέπουν. Ρωτάνε και μαθαίνουν από εσάς.
  • Διαβαζοντας ένα βιβλίο να αναπτύσσουν το λεξιλόγιο του.
  • Παίζοντας με τα παιχνίδια τους, τους υπερήρωες τους και τα ζώα τους, να δημιουργούν ιστορίες με το μυαλό τους και να αναπτύσσουν την φαντασία τους.

 

Αγαπητοί γονείς είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζετε ότι:

  • Αφήνοντας τα παιδιά σας να παίξουν στην αυλή, τρέχουν, χοροπηδούν, κάνουν ποδήλατο και γυμνάζονται.
  • Κάνοντας μια απλή συζήτηση μαζί τους, μπορείτε να αναπτύξετε τις μεταξύ σας σχέσεις. Επιπλέον έχετε τη δυνατότητα να γνωρίσετε περισσότερα για το ποια είναι τα παιδιά σας, πως εκείνα σκέφτονται και πως αντιλαμβάνονται τον κόσμο γύρω τους.
  • Αν έχουν αδέρφια, αυτή η περίοδος είναι ευκαιρία να μάθουν τον αλληλοσεβασμό των προσωπικών ορίων, να συνεργαστούν για να κατασκευάσουν κάτι, να παίξουν ομαδικά και να μιλήσουν αντί να τσακωθούν.

Μέσω των αδόμητων δραστηριοτήτων, τα παιδιά κερδίζουν πολλά. Αναπτύσσονται και εξελίσσονται ως άνθρωποι, ανακαλύπτουν τους χαρακτήρες τους, τις αδυναμίες και τις δυνατότητές τους. Το σημαντικότερο, γίνονται ανεξάρτητες προσωπικότητες και ενισχύουν την αυτοπεποίθησή τους. Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τα παιδιά σας. ΓΟΝΕΙΣ ΧΑΛΑΡΩΣΤΕ!

Comments

Κωνσταντίνα Ευέλθοντος
Ολοκληρώσει τις σπουδές της ως Ψυχολόγος στο University of Reading στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στο ίδιο πανεπιστήμιο έχει ολοκληρώσει και το μεταπτυχιακό MSc Developmental Psychopathology το οποίο αφορά στην ανάπτυξη του ανθρώπου από την νηπιακή έως και την τρίτη ηλικία. Διαβάστε Περισσότερα.