Τα συναισθήματα είναι το πιο ευαίσθητο και σπουδαίο κεφάλαιο για τη ζωή μας. Ξεκινά να μας απασχολεί από την πρώτη στιγμή που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και διαρκεί για πάντα. Ο τρόπος που διαχειριζόμαστε, αναγνωρίζουμε και αποδεχόμαστε τα συναισθήματα μας καθορίζει τη στάση και τη συμπεριφορά μας απέναντι σε καταστάσεις και άλλους ανθρώπους μα προπάντων επιδρά στην αυτοαντίληψη και αποδοχή της προσωπικότητάς μας. Ως ενήλικες τα γνωρίζουμε αυτά σε γενικές γραμμές και έχουμε βιώσει τις συνέπειες των συναισθημάτων μας. Έχουμε επίσης αναπτύξει την ικανότητά να είμαστε ευαίσθητοι στα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων (ενσυναίσθηση) και να νοιαζόμαστε γι’ αυτά.  Ο όρος που περιγράφει καλύτερα αυτές τις ικανότητες είναι ο όρος “συναισθηματική νοημοσύνη”.  Έτσι μπορεί να είμαστε συναισθηματικά νοήμονες ή ακόμα και πτωχά εγωιστικά όντα, ανάλογα με το πόσο αναπτύξαμε τη συναισθηματική νοημοσύνη μας.

Συναισθηματική Νοημοσύνη

Τα νήπια βρίσκονται νοητικά στη φάση του εγωκεντρισμού. Δεν είναι εύκολο για εκείνα να μπουν στη διαδικασία του “μοιράσματος”, να γίνουν μέλη μιας τάξης, να περιμένουν τη σειρά τους για να μιλήσουν ή να παίξουν με κάποιο παιχνίδι που τους κέντρισε το ενδιαφέρον.  Δεν αδιαφορούν για τους άλλους απλά δεν μπορούν ακόμα να βάλουν τον εαυτό τους στη θέση ενός άλλου. Συχνά βιώνουν συναισθήματα και δεν γνωρίζουν τον  τρόπο για να τα εκφράσουν ή να τα περιορίσουν. Η συναισθηματική αγωγή δεν αφορά μόνο το σχολείο αλλά και την οικογένεια. Προϋποθέτει ειλικρινείς και καλοπροαίρετες συζητήσεις για την επίλυση των προβλημάτων, την δημιουργία κλίματος ασφάλειας και εμπιστοσύνης και την άνευ όρων αγάπη και αποδοχή από μέρους των γονιών προς το παιδί.  Όταν η συναισθηματική αγωγή είναι κανόνας τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο, τα παιδιά ωριμάζουν συναισθηματικά και αναπτύσσουν παράλληλα την κριτική τους σκέψη και τη νοημοσύνη τους.

Η συναισθηματική επίγνωση και η ικανότητα του ατόμου να χειρίζεται τα συναισθήματά του καθορίζουν την επιτυχία και την ευτυχία στη ζωή. Τα παιδιά πρέπει να μπορούν να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους, να βρίσκουν για τον εαυτό τους κίνητρα, να κατανοούν τα κοινωνικά ‘σήματα’ των άλλων ανθρώπων και να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της ζωής. Εξάλλου όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια, «το να είσαι οργισμένος είναι εύκολο. Το να εξοργιστείς όμως με το σωστό άτομο, για το σωστό λόγο, στο σωστό βαθμό, τη σωστή στιγμή, για το σωστό σκοπό και με το σωστό τρόπο, αυτό είναι δύσκολο» Αυτό ονομάζουμε Συναισθηματική Νοημοσύνη!

Comments

comments