Δεύτερο Παιδί

Συχνά οι γονείς αναζητούμε κανόνες, οδηγίες ή επιστημονικές απαντήσεις για τις απορίες και τις αποφάσεις μας. Ως επαγγελματίας αλλά και ως γονέας δύο κοριτσιών μπορώ να δικαιολογήσω αυτή την ανάγκη. Βολεύει να υπάρχει μια «σωστή απάντηση» ή «συμβουλή» γιατί έτσι αισθανόμαστε πιο ασφαλείς με τις αποφάσεις και τις επιλογές που αφορούν τα παιδιά μας. Θα προσπαθήσω σε αυτό το σύντομο άρθρο να συνοψίσω και να συζητήσω τα κυριότερα διλήμματα των γονέων κατά την απόφασή τους να αποκτήσουν ένα δεύτερο παιδί μεταφέροντάς σας τις γνώσεις μου ως επιστήμονας. Τις περισσότερες όμως από αυτές τις έχω δει να εφαρμόζονται και στην πράξη ως γονέας. Θα ξεκινήσω όμως με το γενικό συμπέρασμα θέλοντας να τονίσω ότι δεν υπάρχουν κανόνες αλλά ούτε και συνταγές προς εκτέλεση όταν πρόκειται για τόσο μεγάλα και σημαντικά βήματα όπως το να αποφασίσουμε να μεγαλώσουμε την οικογένεια μας.

Οι πιο συχνές απόψεις που ακούγονται είναι: «Πρέπει σύντομα να αποκτήσω ένα δεύτερο παιδί για να έχει αδελφάκι το πρώτο μου παιδί και να μη νιώθει μόνο», «Πρέπει να αποκτήσω ένα δεύτερο παιδί για να μάθει το πρώτο μου παιδί να μοιράζεται», «Πρέπει να είμαστε οικονομικά άνετοι προτού αποκτήσουμε το δεύτερο παιδί», «Πρέπει να αποκτήσω το δεύτερο παιδί όσο είναι μικρό το πρώτο παιδί για να μεγαλώσουν μαζί και να μη ζηλέψει το πρώτο», «Δεν πρέπει η διαφορά μεταξύ των δύο παιδιών να είναι περισσότερη από τρία με τέσσερα χρόνια για να μπορούν τα παιδιά να δεθούν μεταξύ τους και να κάνουν παρέα».

«Καλύτερα τα αδέλφια να έχουν αρκετά χρόνια διαφοράς μεταξύ τους για να πάρει το κάθε παιδί ξεχωριστά εξατομικευμένη προσοχή και φροντίδα». Οι περισσότερες από αυτές τις απόψεις μπορούν να τεθούν υπό συζήτηση ως μύθοι.

Για παράδειγμα το θέμα με τη διαφορά ηλικίας που απασχολεί τους περισσότερους γονείς. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η κάθε διαφορά ηλικίας έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της. Αν τα παιδιά είναι κοντά στην ηλικία εφ’ όσον θα μεγαλώνουν μαζί όντως θα μπορούσε να δεθούν, να κάνουν παρέα και να μάθουν να συνεργάζονται εύκολα χωρίς έντονες εξάρσεις ζήλιας. Εσείς θα ξεμπερδέψετε γρηγορότερα από τις δυσκολίες που συνοδεύουν τους πρώτους μήνες (ξενύχτια, αλλαγή πάνας, μπιμπερό) και τα πρώτα δύσκολα χρόνια της φροντίδας ενός νηπίου. Από την άλλη όμως είναι πιθανόν να είναι πιο δύσκολο το μεγάλωμα δύο μικρών παιδιών ταυτόχρονα όταν και οι δύο γονείς εργάζονται ή όταν δεν έχουν αρκετή βοήθεια.

Και πάλι αν αποκτήσετε το δεύτερο παιδί όταν το πρώτο σας παιδί μεγάλωσε αρκετά και έμαθε να έχει όλη την προσοχή στραμμένη πάνω του, δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα γκρεμιστεί ο κόσμος του με τον ερχομό του δεύτερου παιδιού αν εσείς το προετοιμάσετε ψυχολογικά και δε συμπεριφέρεστε με τρόπο που το κάνει να αισθανθεί ανασφάλεια. Πρέπει να γνωρίζετε όμως ότι μερική ζήλια είναι φυσιολογική. Είτε δύο, είτε τέσσερα ή πέντε χρόνια διαφοράς με το μικρό αδελφάκι θα πάρουμε σχετικά κάποιες αντιδράσεις ζήλιας στις συναισθηματικές αντιδράσεις και στη συμπεριφορά. Μπορείτε όμως να δώσετε στο παιδί κάποιο έλεγχο και να το αφήσετε να σας βοηθήσει με το δικό του τρόπο στη φροντίδα του βρέφους (π.χ., στο μπάνιο, στη διακόσμηση του υπνοδωματίου του βρέφους, κλπ). Ακόμη μπορείτε να επιβεβαιώσετε το πρώτο παιδί με τις πράξεις σας ότι είστε πάντα εκεί για εκείνο και δεν το εγκαταλείπετε για χάρη του δεύτερου παιδιού. Επίσης το κατά πόσο το πρώτο παιδί σας θα μάθει να μοιράζεται εξαρτάται από το πώς εσείς θα το μεγαλώσετε και τί αρχές θα του δώσετε και όχι απαραίτητα από το γεγονός ότι θα έχει αδελφάκι. Ακόμη δεν χρειάζεται να ανησυχείτε ότι το παιδί σας χωρίς αδελφάκι θα αισθάνεται μόνο.

Σιγουρευτείτε μόνο ότι περνάει ποιοτικό χρόνο με τους συνομήλικους φίλους του.

Το καλύτερο ερώτημα που θα πρέπει να θέσετε στον εαυτό σας πριν αποφασίσετε να αποκτήσετε ένα δεύτερο παιδί, είναι κατά πόσο είστε και οι δύο ψυχολογικά προετοιμασμένοι για αυτό το βήμα. Δεν είναι πλέον θέμα τι είναι «σωστό»  αλλά τι είναι «καλύτερο» για εσάς προσωπικά τη δεδομένη στιγμή.

Αν δεν είστε έτοιμοι να αποκτήσετε ένα δεύτερο παιδί τότε μην πιέζεστε και μην ψάχνετε επιχειρήματα για να πείσετε τον εαυτό σας ότι πρέπει οπωσδήποτε να κάνετε το δεύτερο παιδί για εκείνο κι ετούτο το λόγο και προπάντων μην επηρεάζεστε από τη γνώμη και τις πράξεις των άλλων. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτό που ισχύει στη ζωή και τον χαρακτήρα των άλλων και είναι σημαντικό για εκείνους πρέπει να ισχύει και για τη δική μας προσωπική περίπτωση. Μερικές φορές οι επιλογές που ορίζουν τη διαφορά ηλικίας των παιδιών μπορεί να μην είναι και τόσο συνειδητές εξαιτίας άλλων παραγόντων και απροσδόκητων καταστάσεων  που είναι δυνατό να μπουν στη μέση. Οι οικονομικές δυσκολίες, η έλλειψη επαγγελματικής σταθερότητας, θέματα υγείας, προβλήματα στη γονιμότητα, και άλλες οικογενειακές δυσκολίες είναι πιθανόν να αναβάλουν για μερικά χρόνια τον ερχομό ενός ακόμα μέλους στην οικογένεια.

Αν  όμως τώρα νιώθετε έτοιμοι να μεγαλώσετε την οικογένεια σας τότε τίποτα δεν μπορεί και δε θα πρέπει να σταθεί εμπόδιο σε αυτή σας την απόφαση.

Comments

comments

Άνθια Χριστοδούλου Θεοφίλου
Ψυχολόγος, Σύμβουλος, Ψυχοθεραπεύτρια και Life Coach. Έχει επίσης εξειδικευτεί στη θεραπεία για την καταπολέμηση Διατροφικών Διαταραχών (Νευρογενής Ανορεξία, Νευρογενής Βουλιμία, Παχυσαρκία). Παράλληλα εξειδικεύεται στη ψυχοθεραπεία παιδιών κι εφήβων, στην παιγνιοθεραπεία και στην τραυματοθεραπεία EMDR για ενήλικες, παιδιά κι εφήβους. Εργάζεται ιδιωτικά στο Κέντρο Προσωπικής Ανάπτυξης και Αυτογνωσίας Για Την Ιθάκη το οποίο και διευθύνει. Στον ελεύθερο της χρόνο ασχολείται με την τέχνη και τη δημιουργική γραφή, θεωρώντας αυτές τις μορφές έκφρασης προσωπική της ψυχοθεραπεία. Διαβάστε Περισσότερα.